ﺗﻌﯿﯿﻦ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮی آﺑﺨﻮان ﺑﺮ اﺳاس ﻣﺪ لﻫﺎی دراﺳﺘﯿﮏ و ﻣﻨﻄﻖ ﻓﺎزی ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی :دﺷﺖ ﻫﻤﺪان بهار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

چکیده

شناخت آسیبپذیری آبهای زیرزمینی، به حفاظت منابع زیرزمینی و مدیریت کیفیت آنها کمک خواهد کرد. امکان
رسیدن آلاینده به آب زیرزمینی و انتشار در آن، پس از آلوده شدن سطح زمین را آسیبپذیری آبخوان مینامند. ارزیابی
آسیبپذیری آبخوان یعنی شناسایی نواحی مستعد به آلودگی که در این تحقیق بر اساس مدلهای دراستیک و منطق
فازی انجام شد. مدل دراستیک شامل هفت پارامتر مهم هیدروژئولوژیکی (عمق تا سطح ایستابی، تغذیه خالص، محیط
آبخوان، محیط خاک، توپوگرافی، تاًثیر محیط غیراشباع و هدایت هیدرولیکی) است که نقشههای تولیدشده مربوط به هر
پارامتر بر اساس رتبهبندیها و وزنهای مدل دراستیک، طبقهبندی و ترکیب شدند. در روش فازی هفت پارامتر مدل
دراستیک، بهعنوان ورودیهای مدل بر اساس تابع عضویت فازی خطی، رتبهبندی و بر اساس عملگر حاصلضرب فازی،
لایهها ترکیب و نقشه نهایی بهدست آمد. نتایج هر دو روش نشان داد که بیشترین پتانسیل آلودگی آبهای زیرزمینی
دشت همدان - بهار به نیترات مربوط به حاشیههای جنوبی، غربی و شمالشرقی دشت و محدودههای با پتانسیل آلودگی
خیلی کم و کم مربوط به مرکز، شمال و شرق دشت بود. همچنین هر دو روش، پتانسیل آسیبپذیری را در آبخوان دشت
همدان- بهار با دقت تقریباً یکسانی پیشبینی کردند. بر اساس تحلیل حساسیت انجامشده، مؤثرترین پارامتر بر پتانسیل
آسیبپذیری، عمق تا سطح ایستابی بود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Determination of Aquifer Vulnerability Potential based on DRASTIC and FUZZY Logic Models (Case Study: Hamedan- Bahar Plain)

نویسندگان [English]

  • Atefeh Mahdavi 1
  • Hamid Zare Abyaneh 2