دانشگاه تبریز دانش آب و خاک 2008-5133 26 شماره1 بخش 1 2016 05 21 Determination of Aquifer Vulnerability Potential based on DRASTIC and FUZZY Logic Models (Case Study: Hamedan- Bahar Plain) ﺗﻌﯿﯿﻦ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮی آﺑﺨﻮان ﺑﺮ اﺳاس ﻣﺪ لﻫﺎی دراﺳﺘﯿﮏ و ﻣﻨﻄﻖ ﻓﺎزی ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی :دﺷﺖ ﻫﻤﺪان بهار 1 17 4836 FA عاطفه مهدوی دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان حمید زارع ابیانه دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلی سینا، همدان Journal Article 2014 06 10 شناخت آسیبپذیری آبهای زیرزمینی، به حفاظت منابع زیرزمینی و مدیریت کیفیت آنها کمک خواهد کرد. امکان<br />رسیدن آلاینده به آب زیرزمینی و انتشار در آن، پس از آلوده شدن سطح زمین را آسیبپذیری آبخوان مینامند. ارزیابی<br />آسیبپذیری آبخوان یعنی شناسایی نواحی مستعد به آلودگی که در این تحقیق بر اساس مدلهای دراستیک و منطق<br />فازی انجام شد. مدل دراستیک شامل هفت پارامتر مهم هیدروژئولوژیکی (عمق تا سطح ایستابی، تغذیه خالص، محیط<br />آبخوان، محیط خاک، توپوگرافی، تاًثیر محیط غیراشباع و هدایت هیدرولیکی) است که نقشههای تولیدشده مربوط به هر<br />پارامتر بر اساس رتبهبندیها و وزنهای مدل دراستیک، طبقهبندی و ترکیب شدند. در روش فازی هفت پارامتر مدل<br />دراستیک، بهعنوان ورودیهای مدل بر اساس تابع عضویت فازی خطی، رتبهبندی و بر اساس عملگر حاصلضرب فازی،<br />لایهها ترکیب و نقشه نهایی بهدست آمد. نتایج هر دو روش نشان داد که بیشترین پتانسیل آلودگی آبهای زیرزمینی<br />دشت همدان - بهار به نیترات مربوط به حاشیههای جنوبی، غربی و شمالشرقی دشت و محدودههای با پتانسیل آلودگی<br />خیلی کم و کم مربوط به مرکز، شمال و شرق دشت بود. همچنین هر دو روش، پتانسیل آسیبپذیری را در آبخوان دشت<br />همدان- بهار با دقت تقریباً یکسانی پیشبینی کردند. بر اساس تحلیل حساسیت انجامشده، مؤثرترین پارامتر بر پتانسیل<br />آسیبپذیری، عمق تا سطح ایستابی بود. https://water-soil.tabrizu.ac.ir/article_4836_fee518ebe18bb7142768f1e726e593c0.pdf